Xtreme Dog.

O tak,z pewnością był to owocny dzień.Kolejne spotkanie z Magdą udowodniło mi,jaką radość sprawia mi spacer z prawdziwymi psiarzami,oraz robienie zdjęć-zarówno przeze mnie,jak i drugą osobę.Morus lubi ludzi.Tylko musi się do nich przekonać-zdradzę wam,że jego zaufanie szybciej zdobywa się rzuceniem piłeczki,przeciąganiem się nad ziemią ringo niż przekupieniu smakołykiem czy też innym smacznym kęsem.To dziwne,prawda?Bo lubi tylko pewien rodzaj smaczków,które są u nas trudno dostępne.Akurat te i już.Innych nie.Zapewne dopiero wtedy by zjadł typowe Hilton czy mieszankę Trixie,gdyby z tydzień nie jadł(nie próbowałam).Zastanawia mnie to,że kiedy jemy,on cierpliwie czeka.Może jest to pewna forma żebrania,bo czasem jakiś kąsek "spadnie" komuś z talerza.Ale jak słyszę i widzę,jakie ludzie maja problemy ze swoimi psami- a to wskakują na stół i zjedzą całego kurczaka,a to wdrapią się na kanapę i całą pogryzą,albo pobrudzą ubranie gościom skacząc na nich...zamienić chciałabym się za psa,który nie jest agresywny,zaborczy o względy właściciela i posłusznego.Ale wiadomo-wszystkiego mieć nie można.
Wracając do tematu przewodniego,czyli tytułowego Ekstremalnego Psa.Skąd pomysł na tytuł: uważam,że skromnym zdaniem Fujcio jest ekstremalnym psem.Bo "który wspina się na drzewo,łapie frisbee w powietrzu czy przeskakuje czyjeś plecy"-oto słowa sprzed tygodnia moich rodziców.No ideał,prawda?Czego ja chcę więcej?A jednak to nie wystarcza.Bo co mi z tego,że Dziadek umie perfekcyjnie się czołgać,skakać na duże wysokości czy przynosić aport(czasami).Oddałabym te wszystkie wyuczone tricki i sztuczki za odrobinę posłuszeństwa,eliminację agresji z nutką niwelacji lęku.Miałam dziś pojechać do klubu na frisbee,i zacząć agility-ale nic z tego nie wyszło,ponieważ rano trochę padało i wiał wiatr.Spotkanie z Magdą-bo o tym miał mówić temat przewodni postu-przebiegło jak zwykle ciekawie.Morusowy był pełen energii,z resztą to nic nowego-choć zdziwiło mnie,że nawet się słuchał:).Gdy dochodziłyśmy do Odry,Fujcio zaczął biegać jak szalony,w tę i z powrotem,jak młody źrebak na lonży:).Ogółem spacer trwał dobre półtorej godziny,a po powrocie do domu pies mi padł.Zasługa frisbee i sprinterskiego biegania.To może ja zapiszę go na maraton?Na pewno odniesie sukces,bo to niezmordowany pies:)Zamówiłam już nowe dyski,jutro mój tata jedzie je odebrać.To nasz ostatni trening tylko na dwóch dyskach.Myślę,że niedługo juz czas na zawody.Jeszcze tylko dopracujemy układ,nauczymy się vaultów,overów i może flipów-jesteśmy gotowi jak na swój debiut.Oceńcie,jak nam idzie.Bardzo mile widziane dłuższe i szczere wypowiedzi:).
Niedługo w tym miejscu pojawi się filmik.
Zauważyłam,że u Morusa pojawiła się mania wystawiania języka do zdjęcia:).Można to zaobserwować na poniższej fotografii:
LINK

Chewy