Terier w klubie I

UWAGA!

Post nie zawiera ekstremalnych zdjęć latającego w powietrzu psa,ani tym bardziej zdjęć mojego terriera w akcji.Nie dzisiaj...

 Zajęcia prowadzone były w grupie,widok chwilowych zajęć "indywidualnych" :)

O tak,o tak...w końcu wypaliło-przyjechaliśmy do klubu,Agility De Luks.
Było inaczej niż się tego spodziewałam.Ale jestem bardzo pozytywnie zaskoczona.Wrażenia opisuję poniżej.
Do plecaka spakowałam piłeczkę na sznurku  , 2 dyski , bidon dla psa , kliker , smakołyki  i aparat. Zapomniałam o lince treningowej,jednak na miejscu pani Iwona pożyczyła mi swoją.Jednak nie sprzedaję linki treningowej,nie wiedziałam że aż tak może mi się przydać...
Nasz "team" składał się z pudla dużego,border collie,owczarka belgijskiego,sznaucera olbrzyma i border terriera:).
Pani Iwona zaproponowała nam,że czasem będzie przyjeżdżała do naszego parku,bo równiez na Partynice ma dosyć daleko.
Było dużo ćwiczeń rzutów w parach,które ciągle ulegały zmianie,dużo teorii i jeszcze więcej praktyki,trochę indywidualnego czasu spędzonego z trenerką,a przede wszystkim-świetna,na prawdę wspaniała zabawa.
Na początku Morus był bojaźliwy,skrępowany i bardzo niesmiały.Rozluźnił się dopiero,gdy wyjęłam z plecaka frisbee i przyszła nasza kolej do "popisu" co kto umie:).Zaprezentowaliśmy kilka rollerów,leg overy(nieudane do końca jak się później okazało) i ósemkę między nogami.Pani Iwona orzekła,że nieźle nam poszło.Określiła na koniec zajęć Fujciaka jako "ciągle uśmiechającego się psa,który jest...no nie wiem,ma pełno energii i jest okropnie smieszny"-śmiała się.Wygląd Morusa nie był traktowany poważnie,wręcz zawadiacko.Ale nie przeszkadzało mi to,te momenty były zabawne;D.Oczywiście w grupie miałam najmniejszego psa,jak i również najmniejszą liczbę lat,czego się nie spodziewałam szczerze mówiąc.I w ogóle było świetnie-chociaż wiał silny wiatr,uważam ten dzień za jak najbardziej owocny.Morus pewnie też tak sądzi.Wiele nauczyłam się przez te kilka godzin.Kilka z tych elementów to cierpliwość , wiedza , precyzja , dyscyplina , skupienie i czujność. Czyli najważniejsze czynniki wpływające na twoją pracę z psem.Można dzięki zwykłej obserwacji stać się chociaż o kilka,kilkanaście % lepszym przewodnikiem psa.Wizyta (na pewno nie jednorazowa) w Agility de Luks uświadomiła mi,że "zwykły" (jak można nazywac zwykłym człowiekiem kogoś,kto trenuje z psem dogfrisbee,i całkowicie oddał się temu sportowi?) człowiek,każdy jeden,może osiągnąć coś z psem.Nie liczy się ile kto ma kasy,jakie ma buty i czy jest ładny.Ważne jest,jakiego ma psa,jak z nim pracuje i co sobą reprezentuje.Tak na prawdę tylko to się według mnie liczy w dogfrisbee.Przed nami seria trudnych ćwiczeń,wyrzeczeń na rzecz treningów,oraz dużo wiary w świetny team:Ola+Morus.



Obieganie musimy również poćwiczyć,pani Iwona poleciła nam wymyślić krótkie brzmienie tej komendy,i dokładnie ją przećwiczyć w domu i w naszym parku.
Floatery .Tego rzutu uczyliśmy się na moich pierwszych zajęciach.Szło mi nieźle,dopiero zaczynamy na serio przygodę z frisbee.
Jako zadanie domowe mam wykonywać też pojedyncze rzuty frisbee,wprowadzić własną komendę(w moim przypadku będzie to "łap".Mam ćwiczyć najlepiej w miejscu,gdzie pies nie będzie miał za dużo przestrzeni.Wybrałam kuchenne krzesło 8-) .
Koniecznie muszę potrenować też w parku bez psa z tatą dłuższe i krótsze rzuty.Coś w typie bekhendów.
Na koniec pani Iwona dodała,abym postarała się być bardziej otwarta w kwestii chwalenia psa,no i nie szczędzić słów "suuper" lub "doooobry Fujcio" .Mam też starać się być bardziej atrakcyjnym obiektem dla psa,energicznym.
Cena bezcennych porad,kontaktu z psiarzami i korygowania: 15zł.
Podsumowując: Dowiedziałam się,że w pod koniec kwietnia/początek maja są zawody DCDC,więc...
Na więcej "atrakcji" zapraszam za tydzień(?) w części II.

Chewy